Dzisiaj oprócz przedstawienia mojej stylizacji, ma przyjemność poznać Was z moimi pupilami: Sarą i Kubą. Autorem zdjęć jest Michał Szumiński.
Kuba to rodowity Labrador, który w papierach wabi się Frodo z herbu Dragon. Nie wyglądał mi ani na jednego ani na drugiego więc został ochrzczony bardziej swojskim imieniem, które ma w naszej rodzinie pewne tradycje.
Właściwie wabi się Kuba III bo przed nim były z nami dwa psy o tym imieniu/wilczur i jamnik szorstkowłosy/. Wszystkie były przez nas bardzo kochane.
Na zdjęciu powyżej nasza kochana Sarunia /kundelek/, która de facto wychowywała od małego Kubę, dlatego pozwala sobie nim rządzić. Zamieszkała w naszym domu w wieku 8 miesięcy, kiedy to została pozostawiona przez swoich pseudo właścicieli przy drodze w 20stopniowy mróz. Była bardzo wystraszona i panicznie bała się męskich butów, co sugeruje, że była kopana przez faceta, który pewnie jej się pozbył. Jest z nami od 10 lat wdzięczna, że znalazła ciepły i troskliwy dom.
To tyle o moich pieskach. Pewnie zupełnie nie patrzyliście na mnie:):):). Mój bardzo wygodny zestaw składa się z dużej torby, wygodnej bluzy, którą już prezentowałam tutaj a także długiej spódnicy z H@M. Naszyjnik przywiozłam z Fuertaventury a buty mają wiele lat i już je pokazywałam tutaj.
Porada stylistyczna: wzoru w panterkę w dojrzałym wieku używajcie bardzo oszczędnie. Wystarczy jeden taki element w zestawie. Zbyt wiele takich ubrań zrobi z Was prawdziwą „dzidzię-piernik” albo jeszcze coś gorszego:):):).
Zapraszam na mój fanpage na facebooku tutaj.
Komentarze
68 odpowiedzi do „Moi pupile”
Krysiu piekne kolory ! Wygladasz swietnie 🙂 z panterka masz zupelna racje trzeba uwarzac zeby nie przedobrzyc . Toreba piekna jest 🙂 pieski kochane i daly sie sfotografowac 🙂 my mamy to znaczy corka ma pieska a syn kotka uwierz jest z nimi wesolo 🙂 pozdrawiam i zycze pieknej soboty xxx
To, że dały się sfotografować to tylko i wyłącznie zasługa fotografa bo moje pieski niestety nie są tresowane i często bywają nie posłuszne. Z pieskiem i kotkiem na pewno jest bardzo wesoło. Dziękuję za komentarz i wzajemnie życzę miłego weekendu Beatko.
Zestaw wygodny i jednocześnie elegancki
To prawda bardzo wygodny i raczej taki domowy. Oczywiście można w nim też pójść na niezobowiązujące spotkanie czy krótki spacer. Serdecznie pozdrawiam.
Fajne pieski, szkoda, że tak mało zdjęć z nimi 😉
Piękne kolory! Wszystko świetnie dobrane 🙂
pozdrawiam
Mało z nimi zdjęć bo wcale nie chciały pozować. Dziękuję za miłą opinię i serdecznie pozdrawiam.
Piękny zestaw, zwłaszcza kolorystyka.
Stwierdzam jednak, że tak krótka fryzurka jest nieco mniej twarzowa.
A propos psów -równie piekne, jak stylizacja.
Mój psi zestaw to dwa labradory – czarny Dante i biszkoptowa Beza – ofiara psudohodowli, wzięta przeze mnie ze schroniska.
Pozdrawiam serdecznie.
Dziękuję. Masz rację krótka fryzurka nie jest dla mnie dobra. Włosy już się zapuszczają wiec następnym razem będzie lepiej. No to masz s tymi pieskami na pewno wesoło. Labradory uwielbiają zabawę i lepiej chowają się w parach. Chwali Ci się, że wziełaś ją je schroniska.
Serdecznie pozdrawiam.
Cudowne pieski 🙂
Zdecydowanie nie lubię wzorów ala panterkowych i ze zdziwieniem stwierdziłam, że Twoja spódnica bardzo mi się podoba! 😉 Może dlatego, że jest długa, ten wzór prezentowany jest najczęściej w wersji bardzo mini. A może dlatego, że cała stylizacja jak zwykle smaczna i piękna 🙂
Cieszę się Iwonko, że dzięki mnie przekonałaś się do panterki. Dziękuje za ciepłe słowa na temat stylizacji i moich psów. Miłego weekendu Ci życzę.
Sarunia jest urocza, prawdziwa mała sarenka. Musi być zabawnie obserwować jak rządzi dużym labradorem. To wspaniale i moje wielkie uznanie, że przygarniasz odtrącone psy, a nie jesteś tylko „dumną” posiadaczką tych z hodowli i z rodowodem :))
W stylizacji podobają mi się buty i kolor bluzy. Lubię fiolet, a w połączeniu z kolorem surowej skóry, ten odcień wygląda bardzo szlachetnie. Nie uznaję natomiast wzorów w panterkę i to w żadnym elemencie. I chyba mogę pokusić się o stwierdzenie, że nigdy nie widziałam , aby cokolwiek z tym wzorem nie wyglądało tandetnie. Dla mnie panterka jest piękna tylko w naturze. Pozdrawiam:)
Dziękuję za miłe słowa o moich pieskach i stylizacji. Masz rację panterka jest najpiękniejsza w naturze. Ja też nie przepadam za tym wzorem ale czasem ożywia on moją stylizację. A poza tym chcę tutaj pisać dla Was o wszystkim, wiec staram się też jak najwięcej pokazywać. Panterka właściwie zawsze jest modna. Przestrzegam jednak przed nadmiarem właśnie dlatego, że może postarzyć, wyglądać tandetnie czy wulgarnie. Serdecznie pozdrawiam.
Piękne jesienne kolory. Psy prześliczne!
Pozdrawiam 🙂
Dziękuję Haniu. Psy mają u nas w domu bardzo dobrze ale są też przez to rozbestwione. Miłego weekendu życzę.
Słodkie psiaczki, uwielbiam. 🙂 Na pewno mają raj u Ciebie. 🙂 Jeśli chodzi o panterkę, miałam szalik który oddałam wnuczce, teraz zostały mi tylko mankiety przy botkach. 🙂 Pozdrawiam serdecznie i z podziwem patrzę na piękną stylizację. 🙂
Dziękuję. Mają u mnie raj do kwadratu dlatego są rozpuszczone. Robią co chcą. Mają dużo miejsca do biegania więc tak bardzo nie przeszkadzają. Za to bardzo dobrze pilnują domu i moich wnuczek /w wózkach/ na tarasie. Serdecznie pozdrawiam.
Musiałabym napisać to samo, co Pomaluj Świat 🙂 Zgadzam się ze wszystkim: zarówno z tym na temat Twoich piesków, jak i, niestety, panterki. Od siebie dodam- bardzo ładna torba!
Masz rację. Ja również zgadzam się z tym zdaniem. Dlatego też przed nią przestrzegam. Trzeba umieć ją nosić aby wyglądała dobrze ale to bardzo, bardzo trudne. Widać i mnie się nie udało do niej przekonać choć nie wszyscy tak myślą. Serdecznie dziękuję za komentarz i pozdrawiam.
Nie wiem co podziwiać bardziej: pieski czy panią piesków, bo psiara jestem ale w innym celu weszłam więc zerknęłam na Twój bardzo ciekawy zestaw no i psiaczkom ślicznym się przyglądam (szkoda, że tak mało zdjęć).
Sama lubię takie kocie wzory ale jak piszesz trzeba z nimi delikatnie, żeby nie przesadzić.
Pozdrawiam serdecznie 🙂
Niestety nie dały sobie zrobić więcej zdjęć. Są nieposkromione w swoich szaleństwach po ogrodzie. Tak, przesada we wszystkim nie jest za dobra. Serdeczności i miłego weekendu życzę.
Śliczne psy:))
Co do stylizacji to podoba mi się spódnica i buty,bardzo lubię buty w różnych odcieniach beżu:)
pozdrawiam
Miło mi. Ja również lubię beżowe buty. Spódnicę kupiłam przez przypadek na wyprzedaży w H#M. Może jeszcze są. Serdecznie Cię pozdrawiam.
Fajne psiury!! 🙂 Panterki niestety nie posiadam bo mój Facet nie akceptuje. U Ciebie jednak wyglada ładnie i elegancko .
To ciekawe, że nie akceptuje. Zupełnie nie rozumiem z jakich powodów.Czyżby był o Ciebie zazdrosny?
Dziękuję za komentarz i serdecznie pozdrawiam.
Masz racje z panterką. Ostatnio widziałam Marylę Rodowicz całą w panterce. Niezbyt korzystnie się prezentowała. Ty przeciwnie. Stylowo i elegancko a przy tym z wykorzystaniem posiadanych już rzeczy. Fryzurka dla mnie ok. Tylko dodałabym trochę makijażu. Pieski śliczne.
Dziękuję Jolu. Makijaż nawet miałam, tylko pewnie za słaby do zdjęć. Zwykle noszę bardzo delikatny i czasem zapomnę poprawić do sesji. W swoich zestawach staram się łączyć rzeczy, które już mam z nowymi aby je trochę unowocześnić. To dobry sposób na niedobór gotówki na emeryturze czy w kryzysie. Serdecznie pozdrawiam.
Mnie się wydaje , ze najbezpieczniej jest uzyc „panterke” jako dodatek- apaszke, szalik, może mankieciki, jakiś nieduzy sweterek z delikatnym wzorem…
Wszelkie duże pantery faktycznie nie wygladaja gustownie, ocierają się o kicz, a tak wlasnie wygladala na tych ostatnich fotkach Maryla Rodowicz….
Chyba „nie powinnysmy iść ta drogą”…))))))))))
Masz rację DANO. Moim zdaniem Maryla trochę przegięła w tej stylizacji, bo i dużo pantery i na dodatek czerwone dodatki i dodatkowo jeszcze tiulowa przezroczysta góra sukienki. To wszystko razem rzeczywiście daje obraz strasznej tandety i dzidzi-piernik, przed którym przestrzegałam w poście. Mam nadzieje, że ja tak nie wyglądam w Twoich oczach:):):).
Serdecznie pozdrawiam i dziękuję za konstruktywny komentarz.
Pani Krystyno, jako miłośniczka psów, dziękuję za ten wpis 🙂 Muszę przyznać, że historię przeczytałam, ale spódnica zwróciła moją uwagę – wygląda w niej Pani fantastycznie.
A co do psów – nie wyobrażam sobie bez nich życia – razem z siostrą długo musiałam przekonywać rodziców do przygarnięcia nowego domownika. W końcu podziałał argument, że oni oboje wychowywali się mając pod bokiem psiaki, więc i my chcemy 😉 Nawet pojechaliśmy specjalnie po niego do Cieszyna. I tak Oskar już kilka lat jest członkiem naszej rodziny 😉
Pozdrawiam!